Win-loose-games – wat we hier met de paplepel binnenkrijgen – zijn onhoudbaar. Als we écht een duurzame cultuur willen bouwen, worden win-win-(win)-games essentieel.

Beschaving zoals wij die begrijpen is gebaseerd op een bepaalde kijk op de wereld – in de huidige vorm: winners en verliezers. Voor een tal van onderwerpen (actief) en objecten (passief) zien we de wereld als iets waarover we geloven macht en controle te (moeten) hebben. Dit is een mening die alles verdeelt in afzonderlijke categorieën; die macht heeft/wil hebben over de anderen. Dit – in het kort – doet win-loose-games en gewelddadige hiërarchieën ontstaan, die we vaak aannemen als de enig mogelijke manier van hoe dingen werken.

Wanneer we met duurzaamheid bezig zijn, verbinden we ons met de levende wereld, waar we dus deel van uitmaken. Sommige geloven, dat natuur maakbaar is, dat we natuur moeten/kunnen managen. Dat technocratische oplossingen de weg naar een betere wereld zijn. Niets is minder waar. »Macht over« is een menselijke mythe, een egoïsme wat tot frustratie zal leiden en verdriet. We hebben geen controle over hoe energie stroomt, materie, informatie en chaos of de entropie waarin we ons bevinden. We kunnen, wanneer we slim handelen, gebruik maken van wat natuur ons te bieden heeft (mits we evengoed aan haar teruggeven).

De Aboriginal-wetten gaan ervan uit dat niets gescheiden is. Hedendaagse wetenschap bewijst dit keer op keer. We kunnen natuurwetten niet veranderen. We kunnen er slim mee werken, in een win-win. We kunnen leren hoe we win-win-games op kunnen zetten. Om dat te doen moeten we onszelf kwetsbaar opstellen; alleen dan kunnen we ook de andere kant (van onszelf) zien: De kant van weerstand bij ons project, de kant van een situatie waarvan we met aannames werken en vooroordelen. Door dit te oefenen – een nieuw soort spel – openen we voor ons eindeloos mogelijkheden die er voorheen niet waren.

De Songlines

Aboriginals vangen in hun songlijnen historie, dromen, landschappen, natuurwetten, leefregels, kennis, wijsheid, liefde. Een persoonlijke songlijn is een declaratie van het leven – van waar we begonnen, de belangrijke lessen, belangrijke gebeurtenissen in ons leven en het illustreert waar we denken dat we heen gaan. 
Binnen Dragon Dreaming gebruiken we concepten van songlijnen voor een droom, en plan, het karrabirrd. We bouwen ons verhaal – het verhaal dat wij creëren van moment tot moment. We tekenen de lijnen terwijl we door dromen, plannen, doen en vieren reizen. 

De Noongar Aboriginals geloven dat alles begint met “Karl”, het gele vuur, in het gloren van de ochtendzon. Karlup is de haard, de open vuur, waar mensen samenkomen en dromen delen, verhalen vertellen, beslissingen nemen en activiteiten plannen. Het vieren ligt aan het eind van de dag.

Delen van de essentie gebeurde door middel van liedjes – zo als het doorgeven van aanwijzingen over belangrijk oriëntatiepunten. Dit is waar de naam »Songlines« vandaan komt. Deze songlines geven een doel en betekenis aan ons leven. Op deze manier kan ons leven worden gezien als een project met belangrijke »oriëntatiepunten« en songlines ertussenin.

Het zijn dus de projecten waar we mee bezig zijn gedurende ons hele leven, die het leven een doel geven en betekenis.